/plekt/, [ˈpʰl̥eɡ̊d̥]
OprindelseFrom Middle Low German plicht, from Proto-West Germanic *plihti (“care, duty”).
Formerpligten(definite, singular) · pligter(indefinite, plural) · pligt(indefinite, nominative, singular) · pligten(definite, nominative, singular) · pligter(indefinite, nominative, plural) · pligterne(definite, nominative, plural) · pligts(genitive, indefinite, singular) · pligtens(definite, genitive, singular) · pligters(genitive, indefinite, plural) · pligternes(definite, genitive, plural)
Kilde: Wiktionary