[flɪŋk]
- schnell und behände; flott
“Sie fiel schon immer als sehr flinke Person auf.”
Formenflink(positive) · flinker(comparative) · am flinksten(superlative) · flinker(positive, nominative, strong, singular, masculine) · flinke(positive, nominative, strong, singular, feminine) · flinkes(positive, nominative, strong, singular, neuter) · flinke(positive, nominative, strong, plural) · flinken(positive, genitive, strong, singular, masculine) · flinker(positive, genitive, strong, singular, feminine) · flinken(positive, genitive, strong, singular, neuter) · flinker(positive, genitive, strong, plural) · flinkem(positive, dative, strong, singular, masculine) · flinker(positive, dative, strong, singular, feminine) · flinkem(positive, dative, strong, singular, neuter) · flinken(positive, dative, strong, plural) · flinken(positive, accusative, strong, singular, masculine) · flinke(positive, accusative, strong, singular, feminine) · flinkes(positive, accusative, strong, singular, neuter) · flinke(positive, accusative, strong, plural) · flinke(positive, nominative, weak, singular, masculine)