Ετυμολογίαάθεος < αρχαία ελληνική ἄθεος
- που δεν πιστεύει ή αρνείται την ύπαρξη θεού
- figurativelyάπιστος, αμαρτωλός
- αυτός που δεν πιστεύει ή αρνείται την ύπαρξη θεού, που υποστηρίζει αθεϊστικές θεωρίες, ο αθεϊστής
Τύποιάθεος(masculine, singular, nominative) · άθεη(singular, feminine, nominative) · άθεο(singular, nominative, neuter) · άθεου(masculine, genitive, singular) · άθεης(genitive, singular, feminine) · άθεου(genitive, singular, neuter) · άθεο(accusative, masculine, singular) · άθεη(accusative, singular, feminine) · άθεο(accusative, singular, neuter) · άθεε(masculine, singular, vocative) · άθεη(singular, feminine, vocative) · άθεο(singular, vocative, neuter) · άθεοι(masculine, nominative, plural) · άθεες(feminine, nominative, plural) · άθεα(nominative, neuter, plural) · άθεων(masculine, genitive, plural) · άθεων(genitive, feminine, plural) · άθεων(genitive, neuter, plural) · άθεους(accusative, masculine, plural) · άθεες(accusative, feminine, plural)