aˈθo.os
Ετυμολογίααθώος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἀθῷος
:* σημασία «αγνός, ανίδεος» < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική innocent
- που δεν είναι υπεύθυνος για πράξη κακή, ανάρμοστη ή εγκληματική
- αγνός που δεν έχει μέσα του κακία ή υστεροβουλία
- ironicανίδεος, άσχετος
Τύποιαθώος(masculine, singular, nominative) · αθώα(singular, feminine, nominative) · αθώο(singular, nominative, neuter) · αθώου(masculine, genitive, singular) · αθώας(genitive, singular, feminine) · αθώου(genitive, singular, neuter) · αθώο(accusative, masculine, singular) · αθώα(accusative, singular, feminine) · αθώο(accusative, singular, neuter) · αθώε(masculine, singular, vocative) · αθώα(singular, feminine, vocative) · αθώο(singular, vocative, neuter) · αθώοι(masculine, nominative, plural) · αθώες(feminine, nominative, plural) · αθώα(nominative, neuter, plural) · αθώων(masculine, genitive, plural) · αθώων(genitive, feminine, plural) · αθώων(genitive, neuter, plural) · αθώους(accusative, masculine, plural) · αθώες(accusative, feminine, plural)