Ετυμολογίααχνός (ουσιαστικό) < αρχαία ελληνική ἀτμός
: αχνός (επίθετο) < από το ουσιαστικό
- ο ατμός που αναδύεται από κάτι που βράζει ή που έχει υψηλή θερμοκρασία σε σύγκριση με το περιβάλλον (π.χ. η ανθρώπινη πνοή όταν κάποιος βρίσκεται σε ψυχρό περιβάλλον)
- που τον διακρίνεις με δυσκολία, διόλου έντονος, σαν να τον κρύβει ομίχλη ή ατμός, αδιόρατος
- figurativelyάτονος, αδύναμος
- που είναι σιγανός
Τύποιαχνός(singular, nominative) · αχνοί(nominative, plural) · αχνού(genitive, singular) · αχνών(genitive, plural) · αχνό(accusative, singular) · αχνούς(accusative, plural) · αχνέ(singular, vocative) · αχνοί(vocative, plural) · αχνός(masculine) · αχνός(masculine, singular, nominative) · αχνή(feminine, singular, nominative) · αχνό(neuter, singular, nominative) · αχνή(singular, feminine, nominative) · αχνό(singular, nominative, neuter) · αχνού(masculine, genitive, singular) · αχνής(genitive, singular, feminine) · αχνού(genitive, singular, neuter) · αχνό(accusative, masculine, singular) · αχνή(accusative, singular, feminine) · αχνό(accusative, singular, neuter)