ˈðo.tis
Ετυμολογίαδότης < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή δότης < αρχαία ελληνική δοτήρ < δίδωμι < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *dédeh₃- < *deh₃- (δίνω), (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική donneur και αγγλική donor)
- αυτός που δίνει κάποια όργανα του σώματός του για μεταμόσχευση, που δίνει αίμα κ.λπ.
- no-glossαυτός που δίνει
Τύποιδότης(singular, nominative) · δότες(nominative, plural) · δότη(genitive, singular) · δοτών(genitive, plural) · δότη(accusative, singular) · δότες(accusative, plural) · δότη(singular, vocative) · δότες(vocative, plural) · δότης(masculine) · δότρια(feminine) · Δότης(singular, nominative) · Δότηδες(nominative, plural) · Δότη(genitive, singular) · Δότηδων(genitive, plural) · Δότη(accusative, singular) · Δότηδες(accusative, plural) · Δότη(singular, vocative) · Δότηδες(vocative, plural) · Δότης(masculine) · Δότη(feminine)