Ετυμολογίαζούρα < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική ζούρα, σούρα < βενετική / ιταλικά usura < λατινική usura < utor < πρωτοϊταλική *oitōr < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *h₃eyt- (φέρνω μαζί)
- dated, idiomaticκαχεξία, ατροφία
- dated, idiomaticκατακάθι, ίζημα
- επώνυμο (ανδρικό ή γυναικείο)
Τύποιζούρα(singular, nominative) · ζούρες(nominative, plural) · ζούρας(genitive, singular) · ζουρών(genitive, plural, rare) · ζούρα(accusative, singular) · ζούρες(accusative, plural) · ζούρα(singular, vocative) · ζούρες(vocative, plural) · ζούρα(feminine) · Ζούρα(feminine) · Zoura(transliteration, Latin)