ˈkle.vo
Ετυμολογίακλέβω < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική κλέβω < αρχαία ελληνική κλέπτω με μεταπλασμό βάσει του θέματος κλεψ- κατά το σχήμα όπως κλέπτω, έκλεψα, κλέβω
- αφαιρώ παράνομα ξένη περιουσία, κάνω κλοπές
- δε δίνω αυτό που οφείλω, ή παίρνω περισσότερα από τα συμφωνημένα
- αποσπώ πληροφορία που ο κάτοχός της δε συναίνεσε ή δε θέλει να δώσει/μοιραστεί
- familiarσυνώνυμο του απάγω (ιδίως για γυναίκα)
Τύποιέκλεβα(imperfect) · έκλεψα(aorist) · κλέβομαι(passive) · κλέφτηκα(passive, aorist) · κλεμμένος(passive, participle) · κλέβω(present, first-person, singular) · έκλεβα(imperfect, first-person, singular) · θα κλέβω(future, imperfect, first-person, singular) · να κλέβω(subjunctive, first-person, singular) · κλέβοντας(participle) · κλέβεις(present, second-person, singular) · έκλεβες(imperfect, second-person, singular) · θα κλέβεις(future, imperfect, second-person, singular) · να κλέβεις(subjunctive, second-person, singular) · κλέβε(imperative, second-person, singular) · κλέβει(present, third-person, singular) · έκλεβε(imperfect, third-person, singular) · θα κλέβει(future, imperfect, third-person, singular) · να κλέβει(subjunctive, third-person, singular) · κλέβουμε(present, first-person, plural)