ˈdi.no
Ετυμολογίαντύνω < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική ντύνω (τύπος του ἐνδύω) < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἐνδύνω (προφορά [nd]), τύπος του ἐνδύω
- δίνω σε κάποιον ρούχα για να τα φορέσει
“Ντύσαμε τον γιό μας Ζορό & πήγαμε να γιορτάσουμε τις Απόκριες”
- φοδράρω
- επικαλύπτω
- figurativelyεμπλουτίζω κάτι με ..., το καθιστώ πιο σύνθετο ή ενδιαφέρον προσθέτοντας κάτι
“ντύνω το ποίημα με επίθετα καλλωπιστικά”
Τύποιέντυσα(aorist) · ντύνομαι(passive) · ντύθηκα(passive, aorist) · ντυμένος(passive, participle) · ντύνω(present, first-person, singular) · έντυνα(imperfect, first-person, singular) · θα ντύνω(future, imperfect, first-person, singular) · να ντύνω(subjunctive, first-person, singular) · ντύνοντας(participle) · ντύνεις(present, second-person, singular) · έντυνες(imperfect, second-person, singular) · θα ντύνεις(future, imperfect, second-person, singular) · να ντύνεις(subjunctive, second-person, singular) · ντύνε(imperative, second-person, singular) · ντύνει(present, third-person, singular) · έντυνε(imperfect, third-person, singular) · θα ντύνει(future, imperfect, third-person, singular) · να ντύνει(subjunctive, third-person, singular) · ντύνουμε(present, first-person, plural) · ντύναμε(imperfect, first-person, plural)