ˈpo.θos
Ετυμολογίαπόθος < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική πόθος
: (βοτανικός όρος) < λόγιο ενδογενές δάνειο: νεολατινική pothos
- πολύ δυνατή επιθυμία
- αναρριχώμενο φυτό
Τύποιπόθος(singular, nominative) · πόθοι(nominative, plural) · πόθου(genitive, singular) · πόθων(genitive, plural) · πόθο(accusative, singular) · πόθους(accusative, plural) · πόθε(singular, vocative) · πόθοι(vocative, plural) · πόθος(masculine) · Πόθος(singular, nominative) · Πόθοι(nominative, plural) · Πόθου(genitive, singular) · Πόθων(genitive, plural) · Πόθο(accusative, singular) · Πόθους(accusative, plural) · Πόθε(singular, vocative) · Πόθοι(vocative, plural) · Πόθος(masculine) · Πόθου(feminine) · Pothos(transliteration, Latin)