ˈɾi.ɣos
Ετυμολογίαρίγος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ῥῖγος
- έντονο τρέμουλο ή ανατριχίλα που διαπερνά το σώμα εξαιτίας μεγάλης σωματικής έντασης (ως σύμπτωμα κούρασης) ή ψυχικής φόρτισης (ως εκδήλωση συγκίνησης ή οργής) ή μεγάλου ψύχους (ως σύμπτωμα πυρετού)
- figurativelyμεγάλη συγκίνηση
Τύποιρίγος(singular, nominative) · ρίγη(nominative, plural) · ρίγους(genitive, singular) · ριγών(genitive, plural) · ρίγος(accusative, singular) · ρίγη(accusative, plural) · ρίγος(singular, vocative) · ρίγη(vocative, plural) · ρίγος(neuter) · Ρίγος(singular, nominative) · Ρίγοι(nominative, plural) · Ρίγου(genitive, singular) · Ρίγων(genitive, plural) · Ρίγο(accusative, singular) · Ρίγους(accusative, plural) · Ρίγε(singular, vocative) · Ρίγοι(vocative, plural) · Ρίγος(masculine) · Ρίγου(feminine) · Rigos(transliteration, Latin)