ˈsiɾ.ma
Ετυμολογίασύρμα < αρχαία ελληνική σύρμα < σύρω < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *tuer (αναδεύω, ανακατεύω)
- εύκαμπτο έλασμα από κράμα μέταλλων, κυκλικής διατομής, με διάμετρο μικρότερη από ένα εκατοστό του μέτρου ως και μερικές δεκάδες εκατομμυριοστά του μέτρου, και πάμπολλες φορές μεγαλύτερο μήκος. Συνήθως η βάση για τα απαιτούμενα κράματα είναι σίδηρος ή χαλκός, αλλά και άλλα κράματα με υψηλή ελατότητα.
- figurativelyλέξη-κλειδί ώστε να διακοπεί δράση που απαιτεί υψηλό βαθμό εχεμύθειας, συνήθως λόγω εμφάνισης ενός ατόμου που δεν πρέπει να γνωρίζει την εν λόγω δράση
- παραθαλάσσια σπηλιά ή οίκημα, όπου σύρουν τις βάρκες τον χειμώνα για προστασία από τις καιρικές συνθήκες
- γυναικείο όνομα
- γυναικείο επώνυμο άκλιτο (αρσενικό Σύρμας)
Τύποισύρμα(singular, nominative) · σύρματα(nominative, plural) · σύρματος(genitive, singular) · συρμάτων(genitive, plural) · σύρμα(accusative, singular) · σύρματα(accusative, plural) · σύρμα(singular, vocative) · σύρματα(vocative, plural) · σύρμα(neuter) · Σύρμα(feminine) · Syrma(transliteration, Latin)