ˈteɾ.po
Ετυμολογίατέρπω < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική τέρπω
- διασκεδάζω, ευχαριστώ (κυρίως αισθητικά)
Τύποιέτερπα(imperfect) · έτερψα(aorist) · τέρπομαι(verb, defective, passive) · τέρπω(present, first-person, singular) · έτερπα(imperfect, first-person, singular) · θα τέρπω(future, imperfect, first-person, singular) · να τέρπω(subjunctive, first-person, singular) · τέρποντας(participle) · τέρπεις(present, second-person, singular) · έτερπες(imperfect, second-person, singular) · θα τέρπεις(future, imperfect, second-person, singular) · να τέρπεις(subjunctive, second-person, singular) · τέρπε(imperative, second-person, singular) · τέρπει(present, third-person, singular) · έτερπε(imperfect, third-person, singular) · θα τέρπει(future, imperfect, third-person, singular) · να τέρπει(subjunctive, third-person, singular) · τέρπουμε(present, first-person, plural) · τέρπαμε(imperfect, first-person, plural) · θα τέρπουμε(future, imperfect, first-person, plural)