ˈi.sços
Ετυμολογίαίσιος < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική ἴσιος < ἰσι(άζω) + -ιος < αρχαία ελληνική ἰσάζω < ἴσος (ίσος)
- ευθύς (για γραμμές ή για αντικείμενα)
- επίπεδος (για επιφάνειες)
“κράτα το κορμί σου ίσιο, μην καμπουριάζεις”
- figurativelyσύμφωνος με τους γραπτούς και άγραφους νόμους
“τράβηξε τον ίσιο, τίμιο δρόμο' στη ζωή του και πρόκοψε”
- figurativelyευθύς, τίμιος, ειλικρινής, ντόμπρος
Τύποιίσιος(masculine, singular, nominative) · ίσια(singular, feminine, nominative) · ίσιο(singular, nominative, neuter) · ίσιου(masculine, genitive, singular) · ίσιας(genitive, singular, feminine) · ίσιου(genitive, singular, neuter) · ίσιο(accusative, masculine, singular) · ίσια(accusative, singular, feminine) · ίσιο(accusative, singular, neuter) · ίσιε(masculine, singular, vocative) · ίσια(singular, feminine, vocative) · ίσιο(singular, vocative, neuter) · ίσιοι(masculine, nominative, plural) · ίσιες(feminine, nominative, plural) · ίσια(nominative, neuter, plural) · ίσιων(masculine, genitive, plural) · ίσιων(genitive, feminine, plural) · ίσιων(genitive, neuter, plural) · ίσιους(accusative, masculine, plural) · ίσιες(accusative, feminine, plural)