aˈvɾos
Ετυμολογίααβρός < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἁβρός
- απαλός, μαλακός
“※ Ενας καλοαναθρεμμένος άνδρας γνωρίζει εκ των προτέρων τη συμπεριφορά που πρέπει να έχει, όπως και αυτήν που θα συναντήσει στις διάφορες φάσεις αυτού του έρωτα· μια και εδώ δεν υπάρχει πάθος και απρό” — Υμνοι στον έρωτα από Γάλλους συγγραφείς του 18ου-19ου αιώνα, Η Καθημερινή, 14 Φεβρουαρίου 2016
- ευγενικός, με λεπτούς τρόπους
- χαριτωμένος, όμορφος
- λαμπρός
Τύποιαβρός(masculine, singular, nominative) · αβρή(singular, feminine, nominative) · αβρό(singular, nominative, neuter) · αβρού(masculine, genitive, singular) · αβρής(genitive, singular, feminine) · αβρού(genitive, singular, neuter) · αβρό(accusative, masculine, singular) · αβρή(accusative, singular, feminine) · αβρό(accusative, singular, neuter) · αβρέ(masculine, singular, vocative) · αβρή(singular, feminine, vocative) · αβρό(singular, vocative, neuter) · αβροί(masculine, nominative, plural) · αβρές(feminine, nominative, plural) · αβρά(nominative, neuter, plural) · αβρών(masculine, genitive, plural) · αβρών(genitive, feminine, plural) · αβρών(genitive, neuter, plural) · αβρούς(accusative, masculine, plural) · αβρές(accusative, feminine, plural)