Ετυμολογίακλέος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική κλέος
- archaicη δόξα
“Ένας ήρωας κερδίζει κλέος με την επίτευξη σπουδαίων κατορθωμάτων και συχνά μέσω του ένδοξου θανάτου του.”
Τύποικλέος(singular, nominative) · κλέη(nominative, plural) · κλέους(genitive, singular) · κλεών(genitive, plural) · κλέος(accusative, singular) · κλέη(accusative, plural) · κλέος(singular, vocative) · κλέη(vocative, plural) · κλέος(neuter)