kloˈni
Ετυμολογίακλωνί < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική κλωνίν < ελληνιστική κοινή κλωνίον, υποκοριστικό < αρχαία ελληνική κλών
Τύποικλωνί(singular, nominative) · κλωνιά(nominative, plural) · κλωνιού(genitive, singular) · κλωνιών(genitive, plural) · κλωνί(accusative, singular) · κλωνιά(accusative, plural) · κλωνί(singular, vocative) · κλωνιά(vocative, plural) · κλωνί(vulgar, neuter) · Κλωνί(singular, nominative) · Κλωνιά(nominative, plural) · Κλωνιού(genitive, singular) · Κλωνιών(genitive, plural) · Κλωνί(accusative, singular) · Κλωνιά(accusative, plural) · Κλωνί(singular, vocative) · Κλωνιά(vocative, plural) · Κλωνί(neuter)