muˈni
Ετυμολογίαμουνί < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική μουνί(ν) < πιθανόν *μουνίον < *μνίον <
:* < είτε *βνίον (όπως αρχαία ελληνική βινεῖν, απαρέμφατο στο βινέω) < ελληνιστική κοινή *εὐνίον, υποκοριστικό για την αρχαία ελληνική εὐνή (: συζυγικό κρεβάτι, γαμήλια κλίνη)
:* < είτε (λιγότερο πιθανή εκδοχή) < ελληνιστική κοινή μνίον (είδος θαλάσσιου φυτού), υποκοριστικό για την αρχαία ελληνική μνοῦς (: χνούδι, απαλό μαλλί)
- figurativelyη ακαταστασία, το μπάχαλο
Τύποιμουνί(singular, nominative) · μουνιά(nominative, plural) · μουνιού(genitive, singular) · μουνιών(genitive, plural) · μουνί(accusative, singular) · μουνιά(accusative, plural) · μουνί(singular, vocative) · μουνιά(vocative, plural) · μουνί(neuter)