Ετυμολογίαοκνός < μεσαιωνική ελληνική οκνός < αρχαία ελληνική ὀκνέω / ὀκνῶ ή ὄκνος
- τεμπέλης
“Εἶναι περήφανη κι ὀκνή, καθὼς ὅλες οἱ γάτες (Νίκος Καββαδίας, Οι γάτες των φορτηγών)”
- βραδυκίνητος
Τύποιοκνός(masculine, singular, nominative) · οκνή(singular, feminine, nominative) · οκνό(singular, nominative, neuter) · οκνού(masculine, genitive, singular) · οκνής(genitive, singular, feminine) · οκνού(genitive, singular, neuter) · οκνό(accusative, masculine, singular) · οκνή(accusative, singular, feminine) · οκνό(accusative, singular, neuter) · οκνέ(masculine, singular, vocative) · οκνή(singular, feminine, vocative) · οκνό(singular, vocative, neuter) · οκνοί(masculine, nominative, plural) · οκνές(feminine, nominative, plural) · οκνά(nominative, neuter, plural) · οκνών(masculine, genitive, plural) · οκνών(genitive, feminine, plural) · οκνών(genitive, neuter, plural) · οκνούς(accusative, masculine, plural) · οκνές(accusative, feminine, plural)