Ετυμολογίαπάρλα < παρλ(άρω + κατάληξη θηλυκού -α (αναδρομικός σχηματισμός)
- η ομιλητικότητα, η φλυαρία, η πολυλογία
“άργησα, γιατί μου έπιασε την πάρλα”
Τύποιπάρλα(singular, nominative) · πάρλες(nominative, plural) · πάρλας(genitive, singular) · πάρλα(accusative, singular) · πάρλες(accusative, plural) · πάρλα(singular, vocative) · πάρλες(vocative, plural) · πάρλα(feminine) · Πάρλα(feminine) · Πάρλας(masculine) · Parla(transliteration, Latin)