Ετυμολογίασέκος < (άμεσο δάνειο) ιταλική secco + -ς < λατινική siccus < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *seikʷ
- figurativelyξερός, που έχασε τις αισθήσεις του
“※ Αυτή θα ήταν η πιο αποτελεσματική μέθοδος διαπραγμάτευσης: θα έμεναν επί τόπου όλοι σέκοι και θα αποφασίζαμε ότι θέλαμε μόνοι μας!... (* εφημερίδα Το Βήμα)”
Τύποισέκος(masculine, singular, nominative) · σέκα(singular, feminine, nominative) · σέκο(singular, nominative, neuter) · σέκου(masculine, genitive, singular) · σέκας(genitive, singular, feminine) · σέκου(genitive, singular, neuter) · σέκο(accusative, masculine, singular) · σέκα(accusative, singular, feminine) · σέκο(accusative, singular, neuter) · σέκε(masculine, singular, vocative) · σέκα(singular, feminine, vocative) · σέκο(singular, vocative, neuter) · σέκοι(masculine, nominative, plural) · σέκες(feminine, nominative, plural) · σέκα(nominative, neuter, plural) · σέκων(masculine, genitive, plural) · σέκων(genitive, feminine, plural) · σέκων(genitive, neuter, plural) · σέκους(accusative, masculine, plural) · σέκες(accusative, feminine, plural)