Ετυμολογίατράκο < τρακ(άρω) + -ο, (αναδρομικός σχηματισμός)
- τρακάρισμα, σύγκρουση
- τιμωρία
- συγκλονιστικό γεγονός, πάθημα
- επώνυμο (ανδρικό ή γυναικείο)
Τύποιτράκο(singular, nominative) · τράκα(nominative, plural) · τράκου(genitive, singular) · τράκων(genitive, plural) · τράκο(accusative, singular) · τράκα(accusative, plural) · τράκο(singular, vocative) · τράκα(vocative, plural) · τράκο(neuter) · Trako(transliteration, Latin)