Ετυμολογίαφθονώ < αρχαία ελληνική φθονέω-ῶ < φθόνος
Τύποιφθονήσει(infinitive, aorist, impersonal) · φθονώντας(impersonal, participle, present) · φθονώ(first-person, singular, present) · φθονείς(present, singular, second-person) · φθονεί(third-person, singular, present) · φθονούμε(first-person, plural, present) · φθονείτε(present, second-person, plural) · φθονούν(third-person, plural, present) · φθονούσα(first-person, singular, imperfect) · φθονούσες(singular, second-person, imperfect) · φθονούσε(third-person, singular, imperfect) · φθονούσαμε(first-person, plural, imperfect) · φθονούσατε(second-person, plural, imperfect) · φθονούσαν(third-person, plural, imperfect) · φθόνησα(aorist, first-person, singular) · φθόνησες(aorist, singular, second-person) · φθόνησε(third-person, singular, aorist) · φθονήσαμε(aorist, first-person, plural) · φθονήσατε(aorist, second-person, plural) · φθόνησαν(third-person, plural, aorist)