Wordle Esperanto · Archive
Ĉiuj vortoj
1,839 ĉiutagaj vortoj kaj pli venas
halti
verboĈesi moviĝi aŭ iri; stariĝi.
sanaj
adjektivoPluralo de “sana”: en bona korpa aŭ mensa stato; ne malsanaj.
tento
substantivoPortebla ŝirmejo el ŝtofo, starigita per stangoj kaj ŝnuroj, uzata dum kampado.
anojn
substantivoAkuzativa pluralo de "ano": membrojn de grupo, organizo aŭ komunumo.
danka
adjektivoSentanta aŭ montranta dankemon; esprimanta dankon.
julia
kurzo
substantivoLa valoro de monero aŭ varo esprimita en alia monero; ankaŭ la prezo de akcioj.
multa
adjektivoGranda kvanto aŭ nombro; multaj.
rokoj
substantivoPluralo de "roko": granda peco de ŝtono; rokoj en naturo aŭ surgrunde.
batoj
substantivoPluralo de "bato": frapoj aŭ trafoj, ekz. per mano aŭ ilo.
hobio
substantivoŜatokupo aŭ libertempa okupiĝo farata por plezuro.
uzita
adjektivoJam uzata; ne nova aŭ freŝa.
vualo
substantivoTuko aŭ ŝtofo, ofte travidebla, por kovri la vizaĝon aŭ kapon, ekzemple ĉe edzino en nupto.
aktoj
substantivoPlurala formo de "akto": oficiala aŭ formala ago aŭ dokumentita evento (ekz. notaraj aktoj).
pasie
adverboKun forta pasio aŭ entuziasmo; tre pasie.
preĝi
verboAdresi preĝon al Dio aŭ al sankta estaĵo; peti aŭ danki per preĝo.
reĝan
adjektivoAkuzativa formo de "reĝa": rilata al reĝo; reĝeca.
marŝo
substantivoOrganizita irado de grupo da homoj, ofte por protesto aŭ ceremonio.
polan
adjektivoRilata al Pollando aŭ al poloj; pola.
ringo
substantivoCirkla juvelaĵo el metalo portata sur fingro.
temus
verboKondicionalo de "temi": estus pri io, rilatus al iu temo.
decas
verboEstas konvene aŭ taŭge; oni devas fari tiel laŭ ĝentileco aŭ normo.
movoj
substantivoPluralo de movo: movado aŭ ago de moviĝi, ekz. gestoj aŭ paŝoj.
ŝtofo
substantivoTeksa materialo uzata por fari vestojn, kurtenojn ktp.
anglo
substantivoPersono el Anglio; angla homo.
iaman
adjaccusative singular of iama
korpa
adjektivoRilata al la korpo; fizika, ne mensa aŭ spirita.
mense
adverboEn la menso; rilate al menso aŭ spirite.
skemo
substantivoPlano aŭ diagramo montranta la strukturon aŭ aranĝon de io.
loĝos
verboEstonteca formo de "loĝi": li/ŝi/ĝi loĝos = havos sian hejmon kaj vivos en iu loko.