Wordle Esperanto · Archive
Ĉiuj vortoj
1,841 ĉiutagaj vortoj kaj pli venas
donus
verboKondicionalo de "doni": mi/li/ŝi/ĝi/ni/vi/ili donus = "would give".
vizio
substantivoImaga bildo aŭ ideo pri la estonteco aŭ pri celoj; ankaŭ vida halucino aŭ sonĝo.
amika
adjektivoAfabla kaj amikeca; rilata al amiko aŭ amikeco.
elito
substantivoLa plej elektita aŭ plej influaj homoj en socio aŭ grupo.
serba
adjSerbian (of or pertaining to the Serb people or their culture)
fermo
substantivoAgo aŭ rimedo por fermi ion; fermilo aŭ fermado.
ĵuris
verboPasinta tempo de „ĵuri“: faris ĵuron; solene promesis aŭ atestis.
honto
substantivoSentata malhonoro aŭ embaraso pro io farita aŭ okazinta; honto.
kulpa
adjektivoRespondeca pro malbona ago; havanta kulpon.
nutri
verboProvizi per manĝaĵo aŭ aliaj necesaj substancoj por kresko kaj sano; manĝigi.
pecon
substantivoAkuzativo de “peco”: parto aŭ fragmento de io.
sekvu
verboIri post iu aŭ io; sekvi vojon aŭ instrukciojn.
artaj
adjektivoPluralo de „arta“: rilata al arto; kreita laŭ artaj principoj.
densa
adjektivoKun multaj partoj tre proksime unu al la alia; ne maldensa.
fruaj
adjektivoPlurala formo de "frua": okazanta aŭ farita antaŭ la kutima aŭ atendata tempo.
manĝu
verboImperativo de «manĝi»: ordono aŭ invito ke iu manĝu.
fiere
adverboKun fiero; en fiera maniero.
iraka
eblus
verboFormo de «ebli» en la kondiĉa modo: «estus ebla», signifante «povus esti ebla».
egala
adjektivoSamvalora aŭ samgrada; ne malsama laŭ kvanto aŭ eco.
nafto
substantivoNafto estas natura oleeca likvaĵo el la tero, uzata kiel brulaĵo kaj por fari diversajn produktojn.
norde
adverboEn la direkto al la nordo; norden.
teroj
substantivoPluralo de "tero": la grundo aŭ la planedo sur kiu ni loĝas.
benko
substantivoLonga sidilo por unu aŭ pluraj homoj, ofte el ligno aŭ metalo.
herbo
substantivoPlanto kun molaj, verdaj tigoj kaj folioj, ofte kreskanta sur kampoj aŭ gazonoj.
penas
verboFormo de la verbo "peni": (li/ŝi/ĝi) klopodas aŭ strebas fari ion.
taksi
verboTaksi: taksi aŭ pritaksi la valoron, prezon aŭ gravecon de io.
eriko
substantivoerica
etaĝo
substantivoNivelo de konstruaĵo inter du plankoj, ofte kun ĉambroj (ekz. unua etaĝo).
nuboj
substantivoPlurala formo de "nubo": amaso da akvogutetoj aŭ glacikristaloj en la ĉielo.