Wordle Esperanto · Arkivo
Ĉiuj vortoj
1,954 ĉiutagaj vortoj kaj pli venas
helpe
adverboEn maniero helpa; por helpi aŭ kiel helpo.
krias
verboLi aŭ ŝi ekkrias aŭ krias laŭte por esprimi fortan emocion aŭ por altiri atenton.
sumon
substantivoAkuzativa formo de „sumo“: la totalo de nombroj aŭ kvantoj, rezulto de adicio.
disde
Prepozicio: ekde iu loko aŭ tempo, indikante originon aŭ komencon.
pluvo
substantivoAkvo falanta el nuboj; pluvado.
miris
verboForiris el iu loko; la pasinta tempo de "miri" (iri for).
kredu
verboFormo de la verbo "kredi": (vi) kredu = havu fidon aŭ opiniu ion vera.
nunan
adjektivoRilata al la nuna tempo; la aktuala.
armea
adjektivoRilata al la armeo aŭ militistaro; militista.
defio
substantivoDefio estas io malfacila, kiu postulas penon aŭ kuraĝon por superi ĝin.
ĉefan
adjektivoAkuzativa formo de "ĉefa": la plej grava aŭ ĉefa (ekz. "ĉefan rolon").
homan
adjektivoAkuzativo de "homa": rilata al homo aŭ homoj, humana.
sonoj
substantivoPlurala formo de "sono": aŭdeblaj vibroj aŭ bruoj.
ordon
substantivoOrdon estas komando aŭ instrukcio donita al iu por fari ion.
perdo
substantivoLa ago aŭ stato perdi ion; manko de io perdita.
amase
adverboEn amaso aŭ multnombre, kune kaj kolektive.
murdo
substantivoIntenca mortigo de homo.
dormo
substantivoStato de ripozo dum kiu oni dormas; la ago aŭ periodo de dormado.
sonas
verboSonas: (io) faras aŭ elsendas sonon; aŭdiĝas.
bieno
substantivoGranda kampara posedaĵo aŭ tereno kun domo(j) kaj farmado, kiel bieno aŭ domajno.
kiajn
Akuzativa plurala formo de "kiaj": demandas aŭ montras la specon de pluraj objektoj kiel rektaj obje…
mieno
substantivoVizaĝa esprimo aŭ aspekto, kiu montras humoron aŭ sintenon.
brako
substantivoLa supra membro de la homa korpo, de la ŝultro ĝis la mano.
gento
substantivoGrupo de homoj kun komuna deveno, kulturo aŭ lingvo; popolo.
gvido
substantivoAgo aŭ rezulto de gvidi; direktado aŭ kondukado de homoj, veturilo aŭ agado.
ondoj
substantivoPluralo de "ondo": ondiĝoj de akvo aŭ aliaj fluidoj, kiuj leviĝas kaj falas.
turni
verboMovi aŭ ŝanĝi direkton per rotacio; igi ion rondiri aŭ sin turni.
ĉefoj
substantivoPluralo de ĉefo: estroj aŭ gvidantoj de grupo, organizaĵo aŭ laborloko.
lerta
adjektivoKiu estas sperta kaj kapabla fari ion bone kaj rapide.
apuda
adjektivoNajbara; situanta tuj apud io.