/ˈrant͡sa/
DevenoDerived from Latin rancidus (“rotten, putrid, stinking”).
- rancid (being rank in taste or smell)
“La lardo ranciĝis en la ŝranko.” — The bacon went rancid in the cupboard.
“Pruduloj, hipokrituloj, fariseoj, bigotoj, akvotrinkantoj, ĉastafektuloj, senseksuloj, fridpisuloj, abstinemuloj, malabsintemuloj, flavmienaj virtuloj, rancaj gevirguloj, vi verŝajne malatente legis l” — Prudes, hypocrites, Pharisees, bigots, water drinkers, people who affect chastity, the sexless, people with cold piss, people who like to abstain, people who dislike absinthe, yellow-faced virtuous pe
Formojrancan(accusative, singular) · rancaj(plural) · rancajn(accusative, plural)