/ˈteren/
Origintere (“on the ground”) + -n
- to the ground, onto the ground
“La popolo, en festaj vestoj, kun branĉetoj en la manoj, formis spaliron kaj kriis, kantis aŭ falis teren antaŭ la kronprinco.” — The people, in festive clothes and with twigs in their hands, formed a row and shouted, sang, or fell to the ground in front of the crown prince.
Source: Wiktionary