/tiˈama/
OriginFrom tiam (“then”) + -a (adjectival suffix).
- of that time, contemporary
“En 1895 ŝi vojaĝis al la tiama Hindo-Ĉinio por fariĝi oper-kantistino ĉe la operejo de Hanojo, kaj efektive ŝi estis tie la ĉefa kantistino ĝis 1897.” — In 1895, she travelled to contemporary Indo-China to become an opera-singer at the opera house of Hanoi, and effectively, she was the main singer there until 1897.
Formstiaman(accusative, singular) · tiamaj(plural) · tiamajn(accusative, plural)
Source: Wiktionary