/ˈvenki/
OriginBorrowed from French vaincre. Compare Italian vincere, English vanquish.
- transitiveto conquer
- transitiveto defeat
Formsvenkas(present) · venkis(past) · venkos(future) · venkus(conditional) · venku(volitive) · venkanta(active, participle, present, singular) · venkantaj(active, participle, plural, present) · venkinta(active, participle, past, singular) · venkintaj(active, participle, past, plural) · venkonta(active, future, participle, singular) · venkontaj(active, future, participle, plural) · venkantan(accusative, active, participle, present, singular) · venkantajn(accusative, active, participle, plural, present) · venkintan(accusative, active, participle, past, singular) · venkintajn(accusative, active, participle, past, plural) · venkontan(accusative, active, future, participle, singular) · venkontajn(accusative, active, future, participle, plural) · venkata(participle, passive, present, singular) · venkataj(participle, passive, plural, present) · venkita(participle, passive, past, singular)