[siˈmaɾ], [θiˈmaɾ]
OriginDe cima y el sufijo -ar.
- rareRecortar por encima (algo).
- MexicoCortar o tajar lo que sobra de algo, especialmente del elote (maíz tierno).
Formshaber cimado(impersonal, infinitive) · cimando(impersonal, gerund) · habiendo(impersonal, gerund) · cimado(impersonal, gerund) · cimado(impersonal, participle) · cimo(first-person, singular, indicative, present) · cimas(second-person, singular, indicative, present) · cimás(second-person, singular, vos-form, indicative, present) · cima(third-person, singular, indicative, present) · cimamos(first-person, plural, indicative, present) · cimáis(second-person, plural, indicative, present) · ciman(third-person, plural, indicative, present) · cimaba(first-person, singular, indicative, past, imperfect) · cimabas(second-person, singular, indicative, past, imperfect) · cimabas(second-person, singular, vos-form, indicative, past, imperfect) · cimaba(third-person, singular, indicative, past, imperfect) · cimábamos(first-person, plural, indicative, past, imperfect) · cimabais(second-person, plural, indicative, past, imperfect) · cimaban(third-person, plural, indicative, past, imperfect) · cimé(first-person, singular, indicative, present, perfect)