[ruˈɣ̞aɾ]
OriginDel latín rūgo, rugāre, deverbal de rūga ('arruga'), de la raíz indoeuropea *kreu ('costra'), o *reu ('arrancar').
- pronominalProducir, poner o hacer arrugas (pliegues en la piel o en un material flexible como telas, papel, etc.).
Formshaber rugado(impersonal, infinitive) · rugando(impersonal, gerund) · habiendo(impersonal, gerund) · rugado(impersonal, gerund) · rugado(impersonal, participle) · rugo(first-person, singular, indicative, present) · rugas(second-person, singular, indicative, present) · rugás(second-person, singular, vos-form, indicative, present) · ruga(third-person, singular, indicative, present) · rugamos(first-person, plural, indicative, present) · rugáis(second-person, plural, indicative, present) · rugan(third-person, plural, indicative, present) · rugaba(first-person, singular, indicative, past, imperfect) · rugabas(second-person, singular, indicative, past, imperfect) · rugabas(second-person, singular, vos-form, indicative, past, imperfect) · rugaba(third-person, singular, indicative, past, imperfect) · rugábamos(first-person, plural, indicative, past, imperfect) · rugabais(second-person, plural, indicative, past, imperfect) · rugaban(third-person, plural, indicative, past, imperfect) · rugué(first-person, singular, indicative, present, perfect)