/taq.ˈdiːr/, [t̪ʰäq.d̪íːɾ], [t̪ʰäq.d̪íːɾ]
ریشهBorrowed from Arabic تَقْدِير (taqdīr).
- fate, destiny, predestination
“سوم روز احمد ارسلان گفت: زندگانی خداوند دراز باد، آنچه تقدیر است ناچار بباشد، در غمناک بودن بس فایده نیست.” — On the third day, Ahmad Arslān said: "May my lord's life be long! What is preordained is unavoidable. There is no use in being sad any longer."
- approval, appreciation
“قابل تقدیر” — appreciable
“لوح تقدیر” — thank you plaque
- appreciation, evaluation, measurement
“اگر بر تقدیر معقولیت میفرمایید پس باطلترین و نجسترین و گندهترین دینها پیش من دین ایشان است بلكه دین هنود نزد من از دین ایشان بهتر!” — If you assess it based on plausibility, then my view is that the absurdest, the impurest, and the dirtiest of religions is theirs: I think the religion of the Hindus is better than theirs!
صورتهاtaqdir(romanization) · تقدیرها(plural)