/dar.ˈweːʃ/, [d̪äɾ.wéːʃ], [d̪äɾ.wéːʃ]
ریشهFrom earlier دریوش (daryuš, daryôš), from درغوش (darġuš, darġôš), from Middle Persian dlgwš (/driyōš/), Northern Luri دۋریش (düriş).
- indigent, poor, especially a worthy one
- a poor, indigent, ascetic, and abstemious person or recluse; Dervish, Sufi
“Hafez
در این بازار اگر سودیست با درویش خرسند است
خدایا منعمم گردان به درویشی و خرسندی
dar în bâzâr agar sûdêst bâ darvêš-i xursand ast
xudâyâ mun'imam gardân ba darvêšî u xursandî” — If there is any merit to be gained in this world, it is that attained by the contented dervish. O Lord, grant me the blessings of holy indigence and contentment
صورتهادَرویش(canonical) · darvêš(romanization) · دَرویشتَر(comparative) · دَرویشتَرین(superlative) · درغوش(alternative) · دریوش(alternative) · درغویش(alternative) · دَرویشان(plural)