[mæfˈɣuːd]
ریشهBorrowed from Arabic مَفْقُود (mafqūd).
- lost, missing
“بعضی از کتابهای ایشان مفقودند.” — Some of their books are lost.
“بعضی از کتابهایشون مفقودن.” — Some of their books are lost.
- absent
صورتهاmafqud(romanization) · مفقودم(first-person, singular) · مفقودیم(first-person, plural) · مفقودی(second-person, singular) · مفقودید، مفقودین (mafqudid, mafqudin^△)(colloquial, plural, second-person) · مفقود است، مفقوده (mafqud ast, mafqude^△)(colloquial, singular, third-person) · مفقودند، مفقودن (mafqudand, mafqudan^△)(colloquial, plural, third-person)