/ˈɑːmen/, [ˈɑ̝ːme̞n]
OriginFrom Biblical Hebrew אמן (amén, “certainly, truly”).
Formsaamen(nominative, singular) · aamenet(nominative, plural) · aamen(accusative, nominative, singular) · aamenet(accusative, nominative, plural) · aamenen(accusative, genitive, singular) · aamenet(accusative, genitive, plural) · aamenen(genitive, singular) · aamenien(genitive, plural) · aamenten(genitive, plural) · aamenta(partitive, singular) · aamenia(partitive, plural) · aamenessa(inessive, singular) · aamenissa(inessive, plural) · aamenesta(elative, singular) · aamenista(elative, plural) · aameneen(illative, singular) · aameniin(illative, plural) · aamenella(adessive, singular) · aamenilla(adessive, plural) · aamenelta(ablative, singular)