/ˈkundi/, [ˈkundi]
OriginFrom Swedish kund (“customer, client”).
- slangbloke, dude, guy, fella
Formskundi(nominative, singular) · kundit(nominative, plural) · kundi(accusative, nominative, singular) · kundit(accusative, nominative, plural) · kundin(accusative, genitive, singular) · kundit(accusative, genitive, plural) · kundin(genitive, singular) · kundien(genitive, plural) · kundia(partitive, singular) · kundeja(partitive, plural) · kundissa(inessive, singular) · kundeissa(inessive, plural) · kundista(elative, singular) · kundeista(elative, plural) · kundiin(illative, singular) · kundeihin(illative, plural) · kundilla(adessive, singular) · kundeilla(adessive, plural) · kundilta(ablative, singular) · kundeilta(ablative, plural)