/ˈtiːmɑ/, [ˈt̪iːmɑ̝]
OriginBorrowed from Old Swedish tīme.
Formstiima(nominative, singular) · tiimat(nominative, plural) · tiima(accusative, nominative, singular) · tiimat(accusative, nominative, plural) · tiiman(accusative, genitive, singular) · tiimat(accusative, genitive, plural) · tiiman(genitive, singular) · tiimojen(genitive, plural) · tiimain(genitive, plural, rare) · tiimaa(partitive, singular) · tiimoja(partitive, plural) · tiimassa(inessive, singular) · tiimoissa(inessive, plural) · tiimasta(elative, singular) · tiimoista(elative, plural) · tiimaan(illative, singular) · tiimoihin(illative, plural) · tiimalla(adessive, singular) · tiimoilla(adessive, plural) · tiimalta(ablative, singular)