/ˈtoːpe/, [ˈt̪o̞ːpe̞]
OriginBorrowed from Swedish tåpig (“stupid, simple, foolish”), itself from French daube (“failure”).
- informalmoron, rock, dumbass, bugger, goof, dork, nincompoop, dolt, dumbbell, failure (unintelligent, nonperforming person)
Formstoope(nominative, singular) · toopet(nominative, plural) · toope(accusative, nominative, singular) · toopet(accusative, nominative, plural) · toopen(accusative, genitive, singular) · toopet(accusative, genitive, plural) · toopen(genitive, singular) · toopejen(genitive, plural) · toopein(genitive, plural, rare) · toopea(partitive, singular) · toopeja(partitive, plural) · toopessa(inessive, singular) · toopeissa(inessive, plural) · toopesta(elative, singular) · toopeista(elative, plural) · toopeen(illative, singular) · toopeihin(illative, plural) · toopella(adessive, singular) · toopeilla(adessive, plural) · toopelta(ablative, singular)