/ˈfɪska/
OriginFrom Old Norse fiska, from Proto-Germanic *fiskōną. By surface analysis, fisk + -a.
- to fish
“Hvussu nógvar fiskar hevur tú fiskað?” — How many fish did you fish?
- to fish (to dredge for sunken pilot whales)
- to fish for (an invitation, information, compliments, support, sympathy)
Formsfiskaði(indicative, past, singular, third-person) · fiskaðu(indicative, past, plural, third-person) · fiskað(supine) · fiska(infinitive) · fiski(first-person, present, singular) · fiskaði(first-person, past, singular) · fiskar(present, second-person, singular) · fiskaði(past, second-person, singular) · fiskar(present, singular, third-person) · fiskaði(past, singular, third-person) · fiska(plural, present) · fiskaðu(past, plural) · fiskandi(participle, present) · fiskaður(participle, past) · fiska!(imperative, singular) · fiskið!(imperative, plural)