OriginFrom Old Norse merja, from Proto-Germanic *marjaną.
Formsmardi(indicative, past, singular, third-person) · mart(indicative, past, plural, third-person) · mart(supine) · merja(infinitive) · merji(first-person, present, singular) · mardi(first-person, past, singular) · merjir(present, second-person, singular) · mardi(past, second-person, singular) · merjir(present, singular, third-person) · mardi(past, singular, third-person) · merja(plural, present) · mardu(past, plural) · merjandi(participle, present) · mardur(participle, past) · merj!(imperative, singular) · merjið!(imperative, plural)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0