/tʰomaːʰt/
OriginBorrowed from Danish tomat, from Spanish tomate (“tomato”), from Nahuatl xitomatl, tomatl.
Formstomatar(genitive, singular) · tomatir(plural) · tomat(indefinite, nominative, singular) · tomatin(definite, nominative, singular) · tomatir(indefinite, nominative, plural) · tomatirnar(definite, nominative, plural) · tomat(accusative, indefinite, singular) · tomatina(accusative, definite, singular) · tomatir(accusative, indefinite, plural) · tomatirnar(accusative, definite, plural) · tomat(dative, indefinite, singular) · tomatini(dative, definite, singular) · tomatum(dative, indefinite, plural) · tomatunum(dative, definite, plural) · tomatar(genitive, indefinite, singular) · tomatarinnar(definite, genitive, singular) · tomata(genitive, indefinite, plural) · tomatanna(definite, genitive, plural)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0