/lʲeːɟ/, /l̠ʲeː/, /lʲeː/
OriginFrom Old Irish légaid, from Latin legō.
- transitiveto read
- Ulster, alt-ofUlster form of leáigh (“to melt”)
Formsléann(analytic, present) · léifidh(analytic, future) · léamh(noun-from-verb) · léite(participle, past) · léim(first-person, indicative, present, singular) · léann tú(indicative, present, second-person, singular) · léir(indicative, present, second-person, singular) · léann sé(indicative, present, singular, third-person) · sí(indicative, present, singular, third-person) · léimid(first-person, indicative, plural, present) · léann muid(first-person, indicative, plural, present) · léann sibh(indicative, plural, present, second-person) · léann siad(indicative, plural, present, third-person) · léid(indicative, plural, present, third-person) · a léann(error-unrecognized-form, present) · a léas(error-unrecognized-form, present) · léitear(autonomous, present) · léigh mé(first-person, indicative, past, singular) · léas(first-person, indicative, past, singular) · léigh tú(indicative, past, second-person, singular)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0