/ˈbando/, [ˈban̪.d̪ʊ]
OrixeFrom Old Galician-Portuguese bando, from banda (“side; party”), probably from Gothic 𐌱𐌰𐌽𐌳𐍅𐍉 (bandwō).
- masculinefaction, party, side
“logo o dito arçediano diso que eso meesmo por sy e por todos los seus que asy outorgaua a dita tregua torrnadiça de noue dias ao dito Pero Dias e a seus escudeiros e omes de parte á parte e de vando á” — then the aforementioned archdeacon said the same for him and his own, that he granted this mutual truce of nine days to the mentioned Pedro Díaz and his squires and men, side to side, party to party
- masculinegroup
- masculineflock
- masculineedict
Formasbandos(plural)
Fonte: Wikcionario