[diˈtaɾ]
OriginFrom Latin dictāre, probably a semi-learned borrowing.
- to dictate (for writing down)
Formsdito(first-person, present, singular) · ditei(first-person, preterite, singular) · ditado(participle, past) · ditar(impersonal, infinitive) · ditar(first-person, infinitive, singular) · ditares(infinitive, second-person, singular) · ditar(error-unrecognized-form, infinitive, personal, singular) · ditarmos(first-person, infinitive, plural) · ditardes(infinitive, plural, second-person) · ditaren(error-unrecognized-form, infinitive, personal, plural) · ditando(gerund) · ditado(error-unrecognized-form, masculine, participle, past, singular) · ditado(first-person, masculine, participle, past, singular) · ditado(masculine, participle, past, second-person, singular) · ditados(error-unrecognized-form, masculine, participle, past, plural) · ditados(first-person, masculine, participle, past, plural, second-person) · ditada(error-unrecognized-form, feminine, participle, past, singular) · ditada(feminine, first-person, participle, past, singular) · ditada(feminine, participle, past, second-person, singular) · ditadas(error-unrecognized-form, feminine, participle, past, plural)