/ˈmat͡ʃo/, [ˈma̠.t͡ʃʊ]
OriginAttested from the 13th century. From Vulgar Latin masclus, contracted form of Latin masculus (“male”). Cognate with Spanish macho and Portuguese macho.
- masculinemale
“Item mãdo ao moeſteyro de Santiago d Ermelo o meu quinõ das egóás que eu auya cũ Johan Martinz, o ffrade [...] os fillos que ſon machos que os vendan ſe quiſeren vender τ aſ egoas que fiquen cũ ſuas f”
- masculinestud
- masculinemule
“Endemal! non falás rouco,
mais eu à tanto desfacho,
(como dixo ô ôutro) a macho
que hè lerdo, arrieiro louco.
Por moito que eu malle, hè pouco;
que a quen do principio aò cabo,
sin fazer caso do crabo” — Alas! you don't speak rough,
but I, to such impertinence,
as they say, to dumb mule,
mad muleteer.
No matter how much I strike, is not enough;
because to whom, beginning to end,
not paying attention t
- masculinepiece which enters into another
- masculine, regionalrammer
Formsmachos(plural)