/prǒːba/
OriginBorrowed from German Probe.
Formspróba(canonical, feminine) · про́ба(Cyrillic) · proba(nominative, singular) · probe(nominative, plural) · probe(genitive, singular) · proba(genitive, plural) · probi(dative, singular) · probama(dative, plural) · probu(accusative, singular) · probe(accusative, plural) · probo(singular, vocative) · probe(plural, vocative) · probi(locative, singular) · probama(locative, plural) · probom(instrumental, singular) · probama(instrumental, plural)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0