/ôbraːt/
OriginInherited from Proto-Slavic *obortъ.
Formsȍbrāt(canonical, inanimate, masculine) · о̏бра̄т(Cyrillic) · obrat(nominative, singular) · obrati(nominative, plural) · obrata(genitive, singular) · obrata(genitive, plural) · obratu(dative, singular) · obratima(dative, plural) · obrat(accusative, singular) · obrate(accusative, plural) · obrate(singular, vocative) · obrati(plural, vocative) · obratu(locative, singular) · obratima(locative, plural) · obratom(instrumental, singular) · obratima(instrumental, plural)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0