/strôɡ/
OriginBorrowed from Russian строгий (strogij), from Proto-Slavic *strogъ.
Formsstrȍg(canonical) · стро̏г(Cyrillic) · strȍgī(definite) · strȍžī(comparative) · strog(masculine, nominative, singular) · stroga(feminine, nominative, singular) · strogo(neuter, nominative, singular) · stroga(genitive, masculine, singular) · stroge(feminine, genitive, singular) · stroga(genitive, neuter, singular) · strogu(dative, masculine, singular) · strogoj(dative, feminine, singular) · strogu(dative, neuter, singular) · strog(accusative, inanimate, masculine, singular) · strogu(accusative, feminine, singular) · strogo(accusative, neuter, singular) · stroga(accusative, animate, masculine, singular) · strog(masculine, singular, vocative) · stroga(feminine, singular, vocative) · strogo(neuter, singular, vocative)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0