/těroːr/
OriginBorrowed from Latin terror m.
Formstèrōr(canonical, inanimate, masculine) · тѐро̄р(Cyrillic) · tèrōr(nominative, singular) · terori(nominative, plural) · teróra(genitive, singular) · terora(genitive, plural) · teroru(dative, singular) · terorima(dative, plural) · teror(accusative, singular) · terore(accusative, plural) · teroru(singular, vocative) · terore(singular, vocative) · terori(plural, vocative) · teroru(locative, singular) · terorima(locative, plural) · terorom(instrumental, singular) · terorima(instrumental, plural)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0